In maritieme projecten werken meerdere disciplines en softwarepakketten tegelijk aan hetzelfde schip. Toch gaat bij modeluitwisseling vaak informatie verloren en sluiten systemen niet naadloos op elkaar aan.
Deze use case richt zich op het realiseren van volledige interoperabiliteit in de digitale ontwerpketen. Dat betekent dat 3D-modellen inclusief metadata betekenisvol en gestandaardiseerd tussen systemen worden uitgewisseld, zonder handmatige conversies of verlies van informatie.
Het resultaat: minder ontwerpfouten, lagere herstelkosten, efficiëntere samenwerking én betere onderbouwing van duurzame ontwerpkeuzes.
Wil je bijdragen aan een volledig digitale en interoperabele ontwerpketen? Sluit aan bij deze use case.
Verschillende CAD-pakketten verliezen metadata bij het uitwisselen van 3D-modellen, waardoor componenten in het model betekenisloos worden.
Door modellen inclusief metadata te delen, blijven componenteigenschappen zoals plaatdikte, materiaalklasse of onderdeeltype behouden en kunnen alle partijen foutloos samenwerken
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.
Deze use case is relevant voor:
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.
* geeft verplichte velden aan
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.
In maritieme projecten worden systeemeisen vaak vastgelegd in losse documenten, opgesteld door verschillende partijen en in uiteenlopende formats. Hierdoor ontstaat onduidelijkheid over welke eisen gelden, hoe ze samenhangen en hoe ze gedurende het project worden gevalideerd.
Deze use case richt zich op het ontwikkelen van een gestructureerde en digitale manier om systeemeisen vast te leggen, uit te wisselen en te valideren. Door eisen beter te structureren en traceerbaar te maken, kunnen fouten in ontwerp- en engineeringprocessen worden verminderd en wordt samenwerking tussen partijen eenvoudiger.
Het resultaat: betrouwbaardere specificaties, minder dubbel werk en betere voorspelbaarheid van projecten. Dit draagt ook bij aan het beter ontwerpen en bouwen van duurzame schepen, doordat eisen rond energiegebruik en systemen vanaf het begin duidelijk en traceerbaar zijn.
* geeft verplichte velden aan
De integratie van batterijen in scheepsontwerpen vraagt om intensieve samenwerking en data-uitwisseling tussen werven, systeemintegratoren en leveranciers. In de praktijk verloopt deze uitwisseling vaak niet gestandaardiseerd, wat leidt tot handmatig werk, fouten en vertraging in het ontwerpproces.
Deze use case richt zich op het ontwikkelen van sectorbrede afspraken voor gestandaardiseerde data-uitwisseling en samenwerking op modellen en simulaties. Hierdoor kunnen partijen efficiënter samenwerken en beter onderbouwde keuzes maken bij de selectie en integratie van batterijsystemen.
Het resultaat: kortere doorlooptijden, minder fouten en een snellere toepassing van duurzame technologieën in de scheepsbouw.
* geeft verplichte velden aan
Het General Arrangement Plan (GAP) vormt de basis van het scheepsontwerp. In de praktijk wordt dit plan vaak handmatig vertaald naar verschillende digitale modellen, wat leidt tot dubbel werk, fouten en vertraging.
Deze use case richt zich op het direct en gestandaardiseerd digitaal delen van het 3D-GAP-model tussen betrokken partijen. Hierdoor werken alle disciplines met dezelfde actuele broninformatie (single source of truth) en kunnen wijzigingen sneller en consistenter worden doorgevoerd.
Dit maakt het bovendien mogelijk om duurzaamheidsaspecten – zoals energie-efficientie, emissiereductie en integratie van alternatieve aandrijfsystemen – al in een vroege ontwerpfase beter mee te nemen.
Het resultaat: minder faalkosten, kortere ontwerpcycli en een efficiënter ontwerpproces.
* geeft verplichte velden aan
In de maritieme sector ontvangen scheepsbouwers tijdens aanbestedingen vaak meerdere aanbiedingen van leveranciers voor systemen en componenten. Door verschillen in specificaties, scope of documentatie sluiten deze aanbiedingen niet altijd goed op elkaar aan. Dit kan later in het bouwproces leiden tot extra afstemming, meerwerk en vertraging.
Deze use case richt zich op het inzetten van AI om aanbiedingen automatisch te analyseren en te controleren op consistentie.
Het resultaat: betere kwaliteit van informatie in de inkoopfase, minder risico op inconsistenties en efficiëntere projectuitvoering. Hierdoor kunnen bouwprocessen soepeler verlopen en worden middelen efficiënter ingezet.
* geeft verplichte velden aan
In de maritieme sector worden steeds vaker digitale modellen en simulaties gebruikt bij het ontwerpen, bouwen en exploiteren van schepen. Deze modellen blijven echter vaak beperkt tot afzonderlijke organisaties, waardoor waardevolle inzichten niet over de gehele levenscyclus van een schip worden benut.
Deze use case richt zich op het verbinden van digitale modellen uit de ontwerpfase met data uit de bouw- en operationele fase.
Het resultaat: betere validatie van ontwerpen, beter inzicht in prestaties en onderhoud en efficiënter gebruik van data gedurende de gehele levenscyclus van een schip. Dit ondersteunt de ontwikkeling van efficiëntere en duurzamere schepen.
* geeft verplichte velden aan
In de maritieme bouwketen werken werven, toeleveranciers en transporteurs nauw samen aan de realisatie van schepen en maritieme systemen. Planning- en voortgangsdata worden echter vaak in afzonderlijke systemen beheerd.
Hierdoor is het lastig om bouwplanning, levering van onderdelen en logistieke processen goed op elkaar af te stemmen.
Deze use case richt zich op het digitaal koppelen van planning- en voortgangsinformatie tussen verschillende partijen in de keten.
Het resultaat: betere afstemming tussen partners, minder vertragingen en efficiëntere logistiek. Dit leidt tot kortere doorlooptijden, beter gebruik van middelen en een efficiënter en duurzamer bouwproces.
* geeft verplichte velden aan
In de maritieme sector werken verschillende partijen met uiteenlopende CAD-, CAE- en PLM-systemen. Deze systemen zijn vaak niet direct compatibel, waardoor ontwerpdata regelmatig handmatig moet worden vertaald of geconverteerd. Dit kost tijd en vergroot het risico op fouten in het ontwerpproces.
Deze use case richt zich op het ontwikkelen van een gestandaardiseerde manier om ontwerpdata tussen verschillende systemen uit te wisselen.
Het resultaat: minder handmatige conversies, betere samenwerking tussen ontwerp- en engineeringspartijen en kortere ontwikkeltijden. Daarnaast maakt een geïntegreerde data-aanpak het mogelijk om energiegebruik, emissies en andere duurzaamheidsaspecten al vroeg in het ontwerpproces mee te nemen.
* geeft verplichte velden aan
De maritieme sector werkt aan schepen met nieuwe hybride energiesystemen, bijvoorbeeld op basis van methanol en batterijen. Omdat deze technologie nog relatief nieuw is, bestaat er onzekerheid over het optimale ontwerp en de prestaties van dergelijke systemen.
Deze use case richt zich op het ontwikkelen van een digital twin van het energiesysteem van schepen. Hierbij worden ontwerpdata, testdata en operationele data gecombineerd in een digitaal model.
Het resultaat: beter inzicht in prestaties en betrouwbaarheid van energiesystemen, betere ontwerpbeslissingen en efficiëntere exploitatie van schepen. Dit ondersteunt de ontwikkeling van innovatieve en duurzamere maritieme technologie.
* geeft verplichte velden aan
Scheepsoperaties worden steeds meer ondersteund door digitale systemen die informatie verzamelen over bijvoorbeeld energiegebruik, weersomstandigheden en nautische omstandigheden. In de praktijk zijn deze systemen vaak nog onvoldoende met elkaar verbonden, waardoor waardevolle informatie niet optimaal wordt benut in de besluitvorming.
Deze use case richt zich op het integreren van operationele data uit verschillende bronnen in decision-supportsystemen voor scheepsoperaties.
Het resultaat: betere afstemming tussen schepen, havens en infrastructuur, efficiënter gebruik van middelen en optimalisatie van energiegebruik. Dit leidt tot efficiëntere en duurzamere scheepvaart.
* geeft verplichte velden aan