Tijdens scheepsbouwprojecten worden subsystemen vaak zeer gedetailleerd gespecificeerd door integratoren. Dit beperkt leveranciers in het hergebruik van hun eigen portfolio en leidt tot klant-specifieke oplossingen, meer engineering en complexer onderhoud.
Deze use case richt zich op het beter afstemmen van eisen op functieniveau, zodat leveranciers zelf passende componenten kunnen selecteren binnen een overeengekomen functiearchitectuur en set van eisen.
Het resultaat: minder over-specificatie, meer hergebruik van componenten, efficiëntere engineering en beter beheersbare systemen voor zowel integratoren als leveranciers.
Subsystemen worden vaak te gedetailleerd gespecificeerd, waardoor leveranciers niet optimaal bestaande componenten kunnen hergebruiken. Door eisen te toetsen aan functiearchitectuur en niet-functionele randvoorwaarden ontstaat ruimte voor leveranciers om de best passende componenten te kiezen, wat voorraad, onderhoudsdruk en complexiteit vermindert.
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.
Deze use case is relevant voor:
Doordat subsystemen meer functiegericht worden gespecificeerd, kunnen leveranciers hun oplossingen makkelijker toepassen in meerdere projecten en kan de samenwerking tussen partijen efficiënter verlopen.
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.
* geeft verplichte velden aan
Let op: De beschreven use case is onderdeel van een lopend ontwikkeltraject binnen Digitaal Samenwerken. De inhoud is indicatief en kan in co-creatie met betrokken partijen worden aangescherpt of gewijzigd naarmate het afsprakenstelsel verder vorm krijgt.